Forum   Mapa strony   Kontakt  

 
Działalność nasza nie będzie tylko papierowa, dydaktyczna lub agitacyjna.
Staraniem naszym będzie, aby wszystko to, co powiemy lub napiszemy,
przemieniało się w czyn. Tylko też z tego punktu widzenia
podejmować się będziemy zadań, które uważać będziemy za ważne.
„Wnoszenie sporów partyjno-politycznych do prac Towarzystwa jest wzbronionym”
(§5 statutu Towarzystwa Ekonomicznego w Krakowie, uchwalonego 1 marca 1921 r.)

Newsletter PTE



Szukaj w serwisie



Ekonomista 2 / 2010
Artykuły

Andrzej SŁAWIŃSKI: Wpływ globalnego kryzysu bankowego na bankowość centralną
Danuta GOTZ – KOZIERKIEWICZ: Polityka pieniężna a prawo Goodharta
Joanna SIWIŃSKA – GORZELAK: Niestabilność wydatków publicznych a długookresowy wzrost gospodarczy
Andrzej CZYŻEWSKI, Piotr KUDŁYK: Relacje między otoczeniem makroekonomicznym a rolnictwem w krajach wysoko rozwiniętych i w Polsce w latach (1991 – 2008)

Miscellanea

Małgorzata DOMAN, Ryszard DOMAN: Zależności na globalnym rynku finansowym w czasie kryzysu
Bazyli CZYŻEWSKI: Kontrowersje wokół rent gruntowych od ekonomii klasycznej do czasów współczesnych.
Anna TOBOLSKA: Koncepcje teoretyczne wyjaśniające zachowanie korporacji międzynarodowych – wymiar przestrzenny

Recenzje i omówienia

Adam NOGA: Teorie przedsiębiorstw (rec. Bogdan Mróz)
Marian GORYNIA: International Business in Transition (rec. Janusz Świerkocki)
20 lat transformacji. Osiągnięcia, problemy, perspektywy red. Grzegorz W. Kołodko, Jacek Tomkiewicz (rec. .Maciej Bałtowski)
Leokadia ORĘZIAK: Finanse Unii Europejskiej (rec. Sławomir I. Bukowski)
Alojzy CZECH: Karol Adamiecki – polski współtwórca nauki organizacji i zarządzania (biografia i dokonania) (rec. Andrzej Szplit)

 

Andrzej Sławiński
WPŁYW GLOBALNEGO KRYZYSU BANKOWEGO NA BANKOWOŚĆ CENTRALNĄ

Skala obecnego globalnego kryzysu bankowego była dla banków centralnych zaskoczeniem, ponieważ główną przyczyną jego wybuchu były straty banków poniesione w nowych obszarach ich działalności, które nie były objęte nadzorem. Spowodowało to, że władze monetarne nie miały informacji o skali rosnącego ryzyka systemowego. Dodatkowo, same banki nie zdawały sobie sprawy w wielkości podejmowanego ryzyka, ponieważ nie stworzyły dostatecznie sprawnych systemów informatycznych generujących pełny obraz wielkości ich potencjalnych strat. Decydujący wpływ kryzysu bankowego na skalę obecnej globalnej recesji pokazał, że system finansowy nie ma tak neutralnego wpływu na gospodarkę, jak zakładały to wcześniej modele DSGE. Włączenie systemów finansowych do modeli równowagi ogólnej okaże się jednak trudne ze względu na specyfikę działania systemów finansowych, którą charakteryzują krótkie horyzonty decyzyjne, istotna rola czynników behawioralnych oraz występowanie zjawisk nieliniowych. W wyniku doświadczeń obecnego kryzysu banki centralne będą częściej niż dotąd podwyższać stopy procentowe nie tylko, by stabilizować inflację, ale także, by przeciwstawiać się niestabilnym boomom kredytowym. Doświadczenia obecnego kryzysu mówią również, że samo podnoszenie stóp procentowych może nie wystarczyć, by zapobiegać niestabilnym boomom kredytowym. Dlatego zmieni się także charakter nadzoru bankowego, którego zadaniem stanie się nie tylko zapewnianie stabilności samych banków, ale także ochrona gospodarki przed nadmierną procyklicznością ich akcji kredytowej. Otwiera to jakościowo nowe pole koordynacji polityki pieniężnej i nadzorczej, czym teoria ekonomii dopiero się zajmie. Banki centralne będą także zainteresowane przywróceniem nadzoru nad rynkami międzybankowymi, ponieważ spekulacja na międzybankowych rynkach surowcowych kontraktów terminowych była jedną z głównych przyczyn globalnego wzrostu cen żywności, paliw i metali kolorowych w latach 2007-2998, który skłonił banki centralne do podnoszenia stóp procentowych pomimo zbliżającej się recesji.
Kluczowe słowa: globalny kryzys bankowy, modele równowagi ogólnej, nadzór finansowy, spekulacja na terminowych rynkach surowcowych

Danuta Gotz-Kozierkiewicz
POLITYKA PIENIĘŻNA A PRAWO GOODHARTA

Realia prowadzenia polityki pieniężnej we współczesnej gospodarce wskazują na ich nieprzystawalność do podręcznikowego modelu funkcjonowania banków komercyjnych. Zgodnie z prawem Goodharta, banki znajdują rozwiązania skuteczne dla ochrony ich dochodów bez względu na intencje władz monetarnych. Takie motywy kierują również rosnącym zaangażowaniem banków w wykorzystywanie m.in. papierów wartościowych o stałym oprocentowaniu w zarządzaniu aktywami i pasywami. Wpływa to na nieprzewidywalność skutków zmian krótkoterminowej stopy procentowej banku centralnego dla sektora finansowego i gospodarki realnej.
Słowa kluczowe: papiery wartościowe o stałym oprocentowaniu; kanał transmisji polityki pieniężnej; popyt na pieniądz; model IS-LM; pieniądz „potencjalnie transakcyjny”; rezerwy banków; zasoby finansowe; strumienie finansowe; percepcja ryzyka; premia za ryzyko; cena rynkowa.

Joanna Siwińska-Gorzelak
NIESTABILNOŚĆ WYDATKÓW PUBLICZNYCH A DŁUGOOKRESOWY WZROST GOSPODZRCZY

Wpływ niestabilności wydatków publicznych na długookresowy wzrost gospodarczy - gdzie niestabilność wydatków publicznych rozumiana jest jako skala niespodziewanych odchyleń poziomu wydatków, od ich spodziewanego długookresowego trendu - jest zagadnieniem poruszanym w literaturze bardzo rzadko. Niemniej jednak wyniki kilkunastu prac, które badają to zjawisko, są jednoznaczne i pokazują, że jest ono dla wzrostu szkodliwe.
Celem tego artykułu jest empiryczne zbadanie wpływu niestabilności wydatków publicznych na długookresowy wzrost PKB. Główna nowość w tym artykule - w porównaniu do wcześniejszych prac - polega na zbadaniu wpływu niestabilności wydatków publicznych na wzrost produkcji, przy użyciu danych czasowo-przekrojowych dla krajów rozwiniętych i rozwijających się. Do tej pory badania były prowadzone przede wszystkim na próbach przekrojowych.
Wyniki tego badania potwierdzają tezę, że niestabilność wydatków publicznych jest niekorzystna dla rozwoju gospodarczego.
Słowa kluczowe: niestabilność wydatków publicznych, polityka fiskalna, wzrost gospodarczy

Andrzej Czyżewski, Piotr Kułyk
RELACJE MIĘDZY OTCZENIEM MAKROEKONOMICZNYM I POLITYKĄ GOSPODARCZĄ A ROLNICTWEM W KRAJACH WYSOKO ROZWINIĘTYCH I W POLSCE W LATACH 1991 - 2008

W artykule przedstawiono rolę dominujących kierunków polityki gospodarczej a także czynników otoczenia makroekonomicznego w kształtowaniu sytuacji ekonomicznej rolnictwa. W pierwszej części omówiono założenia metodologiczne i sposoby pomiaru przemienności opcji gospodarczych. Wyniki empiryczne potwierdziły słuszność tezy, iż przekształcenia zachodzące w rolnictwie powinny być rozpatrywane na tle zmian otoczenia makroekonomicznego. Zwrócono uwagę na fakt, iż mimo podejmowania licznych prób znalezienia bardziej skutecznych sposobów stymulowania rozwoju rolnictwa, interwencjonizm rolny nadal pozostał jednym z kluczowych mechanizmów oddziaływania. Stwierdzone zbieżności zarówno w kierunkach prowadzonej polityki gospodarczej, jak również polityki rolnej nie usunęły istniejących, dysproporcji w wielkości retransferów do rolnictwa, utrzymując znaczenie jego zróżnicowania strukturalnego i sytuacji makroekonomicznej kraju. Została także zaprezentowana istota korzystnych przekształceń w otoczeniu makroekonomicznym, zwłaszcza na rynku pracy i rynku pieniądza dla zapewnienia stabilnej ścieżki zrównoważonego wzrostu gospodarczego i rozwoju rolnictwa. Doświadczenia te niosą ze sobą ważne przesłanki dla rozwiązań zapewniających rozwój rodzimego sektora rolnego poprzez podniesienie potrzeby większej dbałości o utrzymanie stabilnych warunków otoczenia i poprawę sytuacji na rynku pracy.
Słowa kluczowe: otoczenie makroekonomiczne, polityka gospodarcza, polityka wsparcia sektora rolnego


<<< Wróć do poprzedniej strony

Polskie Towarzystwo Ekonomiczne
00-042 Warszawa, ul. Nowy Świat 49
Nr konta: 38 1160 2202 0000 0000 6084 7735
KRS: 0000099464; NIP: 526-03-00-196; REGON: 007022016

© Polskie Towarzystwo Ekonomiczne
Kontakt z administracją serwisu: admin@pte.pl
Kontakt z ZK PTE: zk@pte.pl, tel. 22 55 15 401
Mapa strony   Poleć stronę znajomemu